OVER THE HILLS AND FAR AWAY
  
   They came for him one winter's night.
   Arrested, he was bound.
   They said there'd been a robbery,
   his pistol had been found. They marched him to the station house,
   he waited for the dawn.
   And as they led him to the dock,
   he knew that he'd been wronged.
   "You stand accused of robbery,"
   he heard the bailiff say.
   He knew without an alibi,
   tomorrow's light would mourn his freedom. Over the hills and far away,
   for ten long years he'll count the days.
   Over the mountains and the seas,
   a prisoner's life for him there'll be. He knew that it would cost him dear,
   but yet he dare not say.
   Just where he'd been that fateful night,
   a secret it must stay.
   He had to fight back tears of rage.
   His heart beat like a drum.
   For with the wife of his best friend,
   he spent his final night of freedom. Over the hills and far away,
   he swears he will return one day.
   Far from the mountains and the seas,
   back in her arms is where he'll be.
   Over the hills and far away. Over the hills and,
   over the hills and,
   over the hills and far away. Each night within his prison cell,
   he looks out through the bars.
   He reads the letters that she wrote.
   One day he'll know the taste of freedom. Over the hills and far away,
   she prays he will return one day.
   As sure as the rivers reach the seas,
   back in his arms is where she'll be. Over the hills and far away,
   he swears he will return one day.
   Far from the mountains and the seas,
   back in her arms is where he'll be. Over the hills and far away,
   she prays he will return one day.
   As sure as the rivers reach the seas,
   back in his arms is where she'll be. Over the hills,
   over the hills and far away. Over the hills,
   over the hills and far away.
  
  
  
  
  
  
  
  
  
   PONAD WZGÓRZAMI I DALEKO STĄD
  
   Przyszli po niego w pewną zimową noc,
   Aresztowali go i skuli.
   Powiedzieli, że miała miejsce kradzież
   I znaleziono jego pistolet Odstawili go na posterunek
   Tam czekał do świtu.
   Gdy wprowadzali go do celi,
   Wiedział, że są w błędzie.
   „Postawiono ci zarzut grabieży” -
   usłyszał głos zastępcy szeryfa.
   Wiedział, że bez alibi
   Światło poranka będzie opłakiwało jego wolność Ponad wzgórzami i daleko stąd
   Przez dziesięć długich lat będzie liczył dni.
   Ponad oceaniami i morzami
   Tam będzie toczyło się jego więzienne życie Wiedział, że będzie go to drogo kosztowało,
   Ale nie śmiał nic powiedzieć.
   To, gdzie był owej fatalnej nocy,
   Musi pozostać tajemnicą.
   Powstrzymywał łzy wściekłości,
   Jego serce biło niczym bęben.
   Bo ostatnią noc wolności
   Spędził z żoną swego przyjaciela. Ponad wzgórzami i daleko stąd
   Przysiągł, że kiedyś powróci.
   Daleko od tych gór i mórz,
   W jej ramionach - tam właśnie będzie.
   Ponad wzgórzami i daleko stąd. Ponad wzgórzami i...
   Ponad wzgórzami i...
   Ponad wzgórzami i daleko stąd. Każdej nocy w swej więziennej celi
   Wyglądał przez kraty na świat.
   Czytał listy, które napisała.
   Pewnego dnia i on pozna smak wolności. Ponad wzgórzami i daleko stąd
   Modliła się, aby on powrócił.
   Tak jak rzeki wpadną do morza,
   Ona znów znajdzie się w jego ramionach. Ponad wzgórzami i daleko stąd
   Przysiągł, że kiedyś powróci.
   Daleko od tych gór i mórz,
   W jej ramionach - tam właśnie będzie.
   Ponad wzgórzami i daleko stąd. Ponad wzgórzami i daleko stąd
   Modliła się, aby on powrócił.
   Tak jak rzeki wpadną do morza,
   Ona znów znajdzie się w jego ramionach. Ponad wzgórzami...
   Ponad wzgórzami i daleko stąd. Ponad wzgórzami...
   Ponad wzgórzami i daleko stąd.