Twoje oczy przypominają mi niebo z poezji
  Twoje usta godziny spędzone w moim domu
  Ale ty, wciąż nieobecna
  
  Horyzont gubi się w morzu to moja wina
  Także jeśli motylek odleci z kwiatu
  A ja, romantyczny przegrany
  
  Czy nie zrozumiałaś że cię kocham
  Kiedy trzymam cię za rękę
  Ta emocja która rośnie
  Wcześniej czy później będzie bolała
  
  Zapalone światło, ubrania powieszone, książki otwarte a ty tam jesteś
  Jeszcze chwilę, cierpliwość, coś na pewno zaraz powie
  Czy jedyna rzecz to mówić „koniec”... nie, nie uważam że tak myślisz
  Gesty, obrazy, słowa... nie, nie mogą wytłumaczyć czego czuję,
  ale posłuchaj mego oddechu
  
  Czy nie zrozumiałaś że cię kocham
  Kiedy trzymam cię za rękę
  Ta emocja która rośnie
  Wcześniej czy później będzie bolała
  
  Więc powiedz to jeszcze, i jeszcze, tak aby serce bolało
  Serce, to głupie serce że nie powiedziało mi tego wcześniej
  Krzycz to, zniszcz mnie, tak jak mnie stworzyłaś
  I zostaw mnie samego teraz, wtedy zrozumiem kim jestem teraz